Η εικόνα σε όρους αφίξεων εξακολουθεί να ικανοποιεί, σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώνει το Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) από τα αεροδρόμια της χώρας, κυρίως γιατί υπογραμμίζει την αποκόλληση από τα επίπεδα στασιμότητας της τετραετίας 2000-2004, και την αναβάθμιση σε επίπεδο δυναμικής αρκετά ισχυρότερης του μέσου όρου που προβλέπει για τον παγκόσμιο τουρισμό ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού, και ακόμη πιο ισχυρής από τον μέσο όρο του ευρωπαϊκού τουρισμού.

Όπως σημειώνει το ΙΤΕΠ σε ανακοίνωσή του, κατά την τριετία 2005-2007, πάντοτε βάσει αεροπορικών αφίξεων, η Ελλάδα πραγματοποίησε μέσο ρυθμό ύψους 6%, ο οποίος προσαυξάνεται αισθητά, λόγω της υψηλής επίδοσης των οδικώς και θαλασσίως διακινουμένων, ώστε η τελική αύξηση να κινείται κοντά στο 6,5%. Ο ρυθμός αυτός, ως μέσος μακροπρόθεσμος, είναι αναμφίβολα ικανοποιητικός, στον βαθμό που και οι εισπράξεις συναλλάγματος συμπορεύονται.

Η επίδοση του Αυγούστου εμφανίζεται διακριτά ενισχυμένη έναντι του Ιουλίου. Συγκεκριμένα, οι αεροπορικές αφίξεις στην εκτός πρωτεύουσας χώρα αυξήθηκαν κατά 4,3% έναντι 3,4% το μήνα Ιούλιο. Για το οκτάμηνο η σχέση παραμένει κατ’ ουσίαν αμετάβλητη.

Η περιφερειακή εικόνα παρουσιάζει έντονο διπολισμός μεταξύ της περιοχής της πρωτεύουσας, πρωτίστως, και της περιφέριας. Η Αθήνα έχει ανακτήσει και υπερβεί σημαντικά μερίδιό της στη χώρα, το οποίο μέχρι και τους ολυμπιακούς αγώνες διολίσθαινε σταθερά. Σήμερα, σε όρους αφίξεων, οι επισκέπτες της Αθήνας ισούνται με το 1/3 του συνόλου, ή το 50% των εκτός Αθηνών αφίξεων.

Το ΙΤΕΠ επισημαίνει ότι οι εξελίξεις, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν δικαιολογούν ανησυχία, ωστόσο, προβληματίζουν λόγω: (α) του έντονου διπολικού χαρακτήρα που βαθμιαίως προσλαμβάνουν, (β) της διακριτής εξασθενήσεως της δυναμικής κατεξοχήν τουριστικών περιοχών, όπως είναι η Δωδεκάνησος, η Κρήτη και τα νησιά του Ιουνίου, και (γ) της σοβαρής υστερήσεως των συναλλαγματικών εισπράξεων έναντι του ρυθμού των αφίξεων.

Το τελευταίο είναι συνολικώς και το σοβαρότερο πρόβλημα, σε ό,τι και αν οφείλεται (μείωση αριθμού διανυκτερεύσεων ανά άφιξη, υπερπροσφορά καταλυμάτων που πιέζουν τις τιμές, ο απηνής ανταγωνισμός που ασκείται από χώρες που προσφέρουν τουριστικό προϊόν παρεμφερές προς το ελληνικό και απολαμβάνουν το πλεονέκτημα του φθηνού δολαρίου, διεύρυνση της υιοθετήσεως της πολιτικής “all inclusive” κοκ), και χρήζει διερεύνησης. Βεβαίως, το υπαρκτό πρόβλημα των χρονικών υστερήσεων ενδέχεται να εξηγεί την ανωτέρω διάσταση μεταξύ ρυθμού μεταβολής αφίξεων-εισπράξεων. Ωστόσο, κατά την πρόσφατη τριετία η υστέρηση ήταν παρούσα και στα τρία ετήσια στοιχεία, κατά δε την τρέχουσα περίοδο φαίνεται να επιδεινώνεται.