| Οι περισσότερες μαρίνες λειτουργούν με προσωρινή άδεια! |
|---|
Συνέντευξη στο περιοδικό Tourism & Property
Πριν από μερικούς μήνες ιδρύθηκε η Ένωση Μαρινών Ελλάδας, με μέλη 13 μαρίνες της χώρας. Πρόεδρος της Ένωσης εκλέχτηκε ο κ. Γεώργιος Κουκόπουλος, γενικός διευθυντής της Μαρίνας Αγίου Κοσμά. Ο κ. Κουκόπουλος επισημαίνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο θαλάσσιος τουρισμός και ειδικότερα ο τομέας των μαρινών στην Ελλάδα, με σημαντικότερο την έλλειψη κρατικού φορέα αρμόδιου για τη χάραξη συγκεκριμένης στρατηγικής την ώρα που η εισπρακτική πολιτική της πολιτείας απομακρύνει τα ιδιωτικά σκάφη από τις ελληνικές μαρίνες.
T&P Ποιος είναι ο σκοπός της Ένωσης Μαρινών Ελλάδας που ιδρύθηκε πρόσφατα;
Γ.Κ. Οι σκοποί της Ένωσης είναι μεταξύ άλλων η εκπροσώπηση και αναβάθμιση των τουριστικών λιμένων στην Ελλάδα, η μελέτη και η επίλυση προβλημάτων που αφορούν στην εκμετάλλευση των τουριστικών λιμένων, η προβολή στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό των τουριστικών λιμένων που εκπροσωπούν ή διαχειρίζονται μέλη της Ένωσης, η παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών και ενημερωτικών στοιχείων που έχουν σχέση με τη λειτουργία των τουριστικών λιμένων και η ανάληψη πρωτοβουλιών για τη βελτίωση των συνθηκών και όρων αξιοποίησης και αναβάθμισης των τουριστικών λιμένων, ώστε να επιτυγχάνεται αρτιότερη οργάνωση και ανάπτυξη αυτών και παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου.
Τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης είναι 13 μαρίνες που λειτουργούν στη χώρα μας, με δυνατότητα ελλιμενισμού 5.010 σκαφών. Είναι η μαρίνα ΑLSΙΤΥ (Αγίου Κοσμά), η μαρίνα Λέρου, η μαρίνα Κλεοπάτρα (Ακτίου), η μαρίνα Πρέβεζας, μαρίνα Γουβιών (Κέρκυρας), οι μαρίνες Κω, Λευκάδας, Καλαμάτας, Σάμου, Μεσολογγίου, Ζέας, η μαρίνα ΣΑΝΗ και η μαρίνα Πόρτο Καρράς. Ως μέλη της Ένωσης μπορούν να γίνουν δεκτά μόνο φυσικά ή νομικά πρόσωπα, που λειτουργούν και εκμεταλλεύονται τουριστικούς λιμένες στην Ελληνική επικράτεια.
T&P Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή οι μαρίνες στη χώρα μας;
Γ.Κ. Το βασικό ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος φορέας ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για τη χάραξη στρατηγικής για τον κλάδο των μαρινών. Έτσι οι μαρίνες έχουν απαξιωθεί από τις διαδικασίες. Το αποτέλεσμα είναι ότι καμία μαρίνα δεν έχει πάρει οριστικά άδεια για τη λειτουργία της. Το μεγαλύτερο ποσοστό μαρινών λειτουργούν με προσωρινή άδεια.
Επίσης, δεν υπάρχει ενιαία πολιτική για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως λειτουργίας, διαχείρισης, επενδύσεων στο χώρο των μαρινών. Εκεί θέλουμε να παίξουμε το ρόλο για τον οποίο δημιουργηθήκαμε. Εκεί ως Ένωση θέλουμε να παρέμβουμε και βοηθήσουμε την πολιτεία να λύσει τα προβλήματα που υπάρχουν.
T&P Τι ζητάτε δηλαδή από την Πολιτεία;
Γ.Κ. Αυτό που θέλουμε είναι η πολιτεία να θεσμοθετήσει το συμβουλευτικό ρόλο της Ένωσης και να συμμετέχουμε στο σχεδιασμό της τουριστικής πολιτικής σε ό,τι αφορά το χώρο των μαρινών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο εξωτερικό υπάρχουν οργανώσεις οι οποίες είναι αρωγοί στο κάθε κράτος και την κυβέρνησή του. Υπάρχει επίσης παγκόσμια οργάνωση μαρινών αλλά και ευρωπαϊκή, οι οποίες χαράσσουν συγκεκριμένη πολιτική. Κι εμείς εδώ με 15.000 χλμ. ακτογραμμή, είμαστε καθηλωμένοι, γιατί δεν υπάρχει αρμόδιος φορέας!
Αντίθετα υπάρχουν επικαλύψεις. Μετά την κατάτμηση του υπουργείου Ναυτιλίας, πλέον οι αρμοδιότητες έχουν διασκορπιστεί. Και φυσικά, όσο καλοπροαίρετος και να είναι ένας πολιτικός, δεν είναι ειδικός. Ο τουρισμός είναι εξειδικευμένη δραστηριότητα και η πολιτεία θα πρέπει να έχει ως συμβούλους εξειδικευμένους φορείς του κάθε κλάδου. Όπως οι τουριστικές επιχειρήσεις εκπροσωπούνται από τον ΣΕΤΕ, έτσι και ο τομέας των μαρινών θα πρέπει να εκπροσωπείται από έναν εξειδικευμένο φορέα. Για το λόγο αυτό δημιουργήσαμε την Ένωση Μαρινών Ελλάδας.
T&P Ένα από τα σημαντικά προβλήματα που έχουν οι μαρίνες είναι και η εισπρακτική πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια από τις κυβερνήσεις. Ποια είναι η θέση της Ένωσης;
Γ.Κ. Τον Αύγουστο του 2009 ψηφίστηκε ο Ν. 3790/2009 για τη φορολόγηση των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής. Σύμφωνα με αυτόν, προβλέπεται η επιβολή Έκτακτης Εισφοράς και Ειδικού Φόρου (με αναδρομική ισχύ από τις αρχές του 2009) για όλα τα σκάφη (μηχανοκίνητα άνω των 10 μέτρων και ιστιοπλοϊκά άνω των 15 μέτρων) που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, ανεξάρτητα από σημαία, εθνικότητα, ιδιοκτήτη, εφόσον η παραμονή τους είναι συνολικά μεγαλύτερη των 40 ημερών. Με νέες διορθώσεις (το Δεκέμβριο 2009) εξαιρέθηκαν τα σκάφη που παραμένουν στην Ελλάδα για επισκευές στις μεγάλες ναυπηγοεπισκευαστικές εγκαταστάσεις ενώ οι 40 ημέρες αυξήθηκαν σε 60. Έτσι, τα ποσά που πρέπει να καταβληθούν τόσο για την Έκτακτη Εισφορά όσο και για τον Ειδικό Φόρο είναι απίστευτα μεγάλα και έξω από κάθε πρακτική και λογική. Για παράδειγμα, ένα μηχανοκίνητο σκάφος 15 μ. καταβάλλει, για ολόκληρο χρόνο, τέλη ελλιμενισμού στη μαρίνα της Κω (δημοτική μαρίνα) 2.950 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, και στη μαρίνα της Καλαμάτας (ιδιωτική μαρίνα) 3.500 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ. Ο ατυχής αλλοδαπός, ιδιοκτήτης αυτού του σκάφους, που επέλεξε την Ελλάδα ως τόπο διακοπών του καλείται να καταβάλει 5.000 ευρώ επιπλέον (3.000 ευρώ Έκτακτη Εισφορά και 2000 ευρώ Ειδικό Φόρο για τον επόμενο χρόνο). Γιατί λοιπόν ο αλλοδαπός να φέρει εδώ το σκάφος του; Να σημειώσω μάλιστα, ότι αν κάποιος δεν πληρώσει αυτά τα ποσά, όταν ζητήσει από το λιμεναρχείο άδεια απόπλου, το λιμεναρχείο μπορεί να του κατασχέσει το σκάφος!
Έτσι, όλες οι Ενώσεις, Όμιλοι, Clubs και ομάδες ιδιωτών κατακλύζουν με δημοσιεύματα τα περιοδικά και το διαδίκτυο, καλώντας τα μέλη τους να εγκαταλείψουν άμεσα την Ελλάδα. Οι μαρίνες γίνονται καθημερινά δέκτες δεκάδων μηνυμάτων που ακυρώνουν κρατήσεις ή αναφέρουν ότι τα σκάφη κατευθύνονται σε άλλους προορισμούς. Για το θέμα αυτό έχουμε στείλει υπόμνημα στα αρμόδια υπουργεία, ζητώντας την τροποποίηση του νόμου αυτού.
Να επισημάνω ότι στην Κροατία, τον Φεβρουάριο 2010, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη δραστική μείωση του αποκαλούμενου Luxury Tax, που είχε επιβληθεί τον Αύγουστο του προηγούμενου χρόνου, μετά από ισχυρές πιέσεις όλων των φορέων που εμπλέκονται με τον θαλάσσιο τουρισμό.
Την ίδια ώρα, στην Τουρκία, το transit log, κάτι σαν το δελτίο κινήσεων το δικό μας, κοστίζει για τα πλοία με αλλοδαπή σημαία 30 δολάρια, συν 57 τουρκικές λίρες (28,5 ευρώ). Αυτό ισχύει για ένα χρόνο και κάθε χρόνο γίνεται ανανέωση. Ένα αλλοδαπό πλοίο μπορεί να παραμείνει στην Τουρκία μέχρι 5 έτη με αυτό το καθεστώς. Το Coastal Health Office της Τουρκίας χρεώνει ένα επιπρόσθετο ποσό 15 ευρώ, μόνο όμως για πλοία άνω των 15 μέτρων. Τέλος, τα πλοία άνω των 10 τόνων, καταβάλουν 4 ευρώ ως «Harbour Master’s Fee» ενώ από 29 τόνους και άνω καταβάλλουν το Light House Fee (έξοδα συντηρήσεως φάρων) που κυμαίνεται από 71 έως 85 δολάρια.
T&P Ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις που σχεδιάζει η Ένωση;
Γ.Κ. Στις πρώτες μας κινήσεις περιλαμβάνεται να προσεγγίσουμε το υπουργείο Τουρισμού και το υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Επίσης, θέλουμε να συνεργαστούμε και με άλλους φορείς, όπως το Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) και την Ένωση Πλοιοκτητών Ελληνικών Σκαφών Τουρισμού (ΕΠΕΣΤ), προκειμένου να πάμε συντονισμένα στην πολιτεία.
Υπάρχει ανάγκη για αναπτυξιακή τακτική στη χώρα, και ο θαλάσσιος τουρισμός αλλά και ο τουρισμός γενικότερα μπορούν να συμβάλουν στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας.
Κύρια θέματα
Tελευταία νέα

